Get Adobe Flash player

Visitors Counter

1598127
Today
This Month
32
2260

เดย์วัน#31

สงครามฝ่ายวิญญาณกับเหตุการณ์ในชีวิตจริงของ อาจารย์ติ้ง ตอนที่ 6
วชิราวรรณ วรรณละเอียด…เรียบเรียง

จากนั้นเมื่อประมาณปี 2558 หลังจากได้ย้ายมาเช่าอพาร์ทเมนต์ห้องหนึ่งอยู่ในอุดมสุขซอย 7 (สุขุมวิท 103) โดยด้านข้างของตึกนี้อยู่ติดถนนซอยจึงมีรถวิ่งผ่านตลอดเวลา ประกอบกับเป็นช่วงหน้าร้อน ทำให้อาจารย์ ติ้งนอนไม่ค่อยหลับ (พักอยู่ได้ประมาณ 5 เดือน) ที่นี่มีศาลคนจีนที่เรียกว่าตี่จู้เอี้ยวางอยู่บนพื้น...ตรงกลางระ-หว่างร้านขายของกับสำนักงาน โดยอาจารย์ติ้งต้องเดินผ่านตี่จู่เอี้ยตลอดเวลาที่ไปติดต่อที่สำนักงานหรือหรือซื้อของ

แรกๆ เจ้าของอพาร์ทเมนต์ก็ดีกับอาจารย์ติ้งมาก แต่หลังจากเดินผ่านตี่จู่เอี้ยได้ไม่นานและโดยไม่รู้ว่าสิ่งนี้คืออะไร เจ้าของซึ่งเป็นคนจีนรู้สึกไม่พอใจอาจารย์โดยไม่ทราบสาเหตุ...ทำหน้าตาบูดบึ้งใส่และพูดจาไม่ดีกับอาจารย์ แต่ข้างในลึกๆ ในวิญญาณ อาจารย์ติ้งรู้ว่ากำลังเกิดสงครามฝ่ายวิญญาณขึ้น จึงได้เริ่มอธิษฐานขอการปกป้องมาเหนือชีวิตส่วนตัวและครอบครัว จนวันหนึ่งหลานชายคนเล็กมาบอกว่า เขาขึ้นไปซ่อมไฟสปอตไลท์ตรงขอบสระน้ำในที่ทำงานของเขาโดยใช้บันได 7 ขั้น และบันไดที่เขายืนอยู่ก็พับลงเอง ขณะนั้นเขายืนอยู่ขั้น ที่ 5 (ซึ่งไม่ใช่เหตุการณ์ปกติ เพราะเขาทำงานเป็นช่าง ที่ชำนาญงานมาก) ทำให้เขาตกลงมา ขอบคุณพระเจ้า ที่เขาไม่เป็นไรมาก...แค่ปวดเอว 2-3 วันเท่านั้น

หลังจากนั้นประมาณ 2 อาทิตย์ (ช่วงนั้นอาจารย์ ติ้งอธิษฐานตลอดเวลา) พี่สาวอาจารย์ซึ่งเป็นแม่ของหลานคนนี้ได้โทรมาบอกว่าลูกชายของเธอซึ่งเป็นพี่ชายของเขาได้ขับรถกระบะเวลาประมาณตีสองเพื่อไปส่งของที่นครสวรรค์ และได้ถูกรถเก๋งสีดำขับมาด้วยความเร็วสูงชนท้าย ทำให้รถกระบะเสียหลักหมุนติ้วอยู่กลางถนนสี่ห้ารอบ แต่รถเก๋งสีดำเสียหลักตกลงไปข้างทาง ขอบคุณพระเจ้าที่ในเหตุการณ์นี้ไม่มีใครเสียชีวิต แต่บาดเจ็บเล็ก น้อย เหตุการณ์นี้สอนอาจารย์ติ้งว่า เมื่อเราทำพันธกิจปลดปล่อยผู้คนจากวิญญาณชั่ว เราต้องอธิษฐานเพื่อตัวเราและคนที่เรารักด้วย ดังที่กล่าวไว้อย่างละเอียดในพระธรรม 1 เปโตร 5:8-9 ว่า “ท่านทั้งหลายจงเป็นคนใจหนักแน่น จงระวังระไวให้ดี ด้วยว่าศัตรูของท่าน คือพญามารวนเวียนอยู่รอบๆ ดุจสิงโตคำราม เที่ยวไปเสาะหาคนที่มันจะกัดกินได้ จงต่อสู้กับศัตรูนั้นด้วยตั้งใจมั่นคงในความเชื่อ โดยรู้อยู่ว่าความยากลำบากอย่างนั้นก็มีแก่พวกพี่น้องทั้งหลายของท่านที่อยู่ในโลกเช่นเดียวกัน”

ขณะอาจารย์ติ้งพักอยู่ที่นี่ก็รู้สึกทุกข์ทรมานใจมาก จึงได้มาขอพักอาศัยที่โบสถ์ชั่วคราวทั้งๆ ที่ยังเช่าที่พักนั้นอยู่เพื่อไว้เก็บของเท่านั้น ระหว่างนั้นก็เริ่มอธิษฐานขอบ้านทาวน์เฮ้าส์ของตัวเอง เพราะเป็นคนมีญาติเยอะและแวะเวียนมาเยี่ยมเยียนอยู่บ่อยๆ อีกทั้งเป็นคนชอบเลี้ยงสัตว์ อาจารย์ติ้งจึงไปเข้าเฝ้าพระเจ้าในนิเวศน์อธิษ-ฐาน และพระเจ้าตรัสบอกอาจารย์ให้ทำกิจพยากรณ์ เหมือนดังเอลิยาห์ที่ได้อธิษฐานขอฝนและมีเมฆปรากฏให้เห็นเท่าฝ่ามือ ซึ่งหมายถึงจะมีฝนตกห่าใหญ่ตามมา พระเจ้าตรัสบอกในใจให้อาจารย์ติ้งไปซื้อกุญแจกับลูกกุญแจ (ซึ่งยังใช้ล็อคประตูบ้านอยู่ในปัจจุบัน) หลังจากนั้นก็เอากุญแจมาอธิษฐานก่อนนอนทุกคืนกับแม่บ้านที่โบสถ์

ประมาณ 2 เดือนเศษต่อมา พระเจ้าก็ทรงนำให้ไปเจอทาวน์เฮ้าส์ที่ซื้ออยู่ในปัจจุบัน ซึ่งตรงตามที่อธิษฐานขอต่อพระเจ้า แต่ตอนนั้นก็ไม่ทันสังเกตว่าในหมู่บ้านนั้นมีการเลี้ยงผีประจำหมู่บ้าน (เหมือนหมู่บ้านที่ลำปาง) มีการปิดถนนจัดงานเลี้ยงฉลองศาลประจำหมู่บ้านทุกปี  สิ่งที่ตามมาก็คือ มีบ้านหลังติดกันที่วัยรุ่นหลายคนเช่า อยู่ทุกเย็นพวกเขาจะจับกลุ่มกันหน้าบ้านตั้งวงดื่มเบียร์ ส่งเสียงดังถึงห้าทุ่มเที่ยงคืน พวกนี้มีประมาณ 15-16  คน มามั่วสุมกัน และพวกนี้ไม่ชอบอาจารย์ติ้ง (อย่างไม่ มีเหตุผล) จึงเริ่มพูดจากระทบกระทั่งอาจารย์ทุกครั้งที่เดินผ่านเข้า-ออกบ้าน (แต่พวกนี้ไม่แตะต้องเพื่อนที่พักอยู่กับอาจารย์ติ้งเลย ซึ่งเป็นเรื่องแปลก) ตั้งแต่ห้าหกโมงเย็น หนักเข้าก็ด่าลอยๆ เช่น “อีเหี้_นี่...กูหมั่นใส้มันจริงๆ” ประกอบกับบ้านเช่าด้านหลังที่ระเบียงหลังบ้านติดกัน ก็อุจจาระใส่ถุงพลาสติกแล้วปาขึ้นไปบนหลังคาบ้านอาจารย์ติ้ง เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในช่วงเวลาเดียวกับ ที่พวกวัยรุ่นกลุ่มนั้นหาเรื่องส่งเสียงดังเอะอะ คนเช่าบ้านหลังนี้เป็นผู้ชาย ทั้งๆ ที่ไม่เคยรู้จักกันหรือพูดคุยกันมาก่อน แต่ได้ยินเสียงเขาออกมาอาบน้ำตรงระเบียงหลังบ้านที่ติดกันบ่อยครั้ง อาจารย์ติ้งจึงแน่ใจว่านี่เป็นสงครามฝ่ายวิญญาณ เหตุการณ์ดำเนินไปเช่นนี้อยู่ได้ประมาณปีเศษๆ