Get Adobe Flash player

Visitors Counter

1594906
Today
This Month
122
1777

เดย์วัน #25

เรื่อง นำทางคนพิการทางสายตา

โดย ป. ปัญญาชน

สองอาทิตย์ที่ผ่านมา มีเรื่องราวมากมายเกิดขึ้น เหมือนโลกแตกสลายไปทั้งใบ ไม่รู้เหมือนกันว่า เวลาเกิดโรคภัยหรือชะตาชีวิตเล่นตลกก็มักจะมีรายการแถมตามมามากมาย ทั้งสึนามิ แผ่นดินไหว พายุ และอื่นๆอีกมาก จนต้องบอกตัวเองว่า ยอม ผมยอมแล้ว อะไรจะเกิด เป็นอะไรก็เป็น ขอเริ่มขึ้นใหม่อีกครั้ง ไม่อยากรู้ไม่อยากแบกมันไว้อีกต่อไป เจ็บป่วยก็ยอมรับมัน

พอดีได้ข่าวเพื่อนอีกสองคนเกิดหกล้มในลักษณะเดียวกัน คนหนึ่งกระดูกหักต้องผ่าตัด อีกคนต้องเป็นอัมพาตไปครึ่งตัว ต้องนอนติดเตียง ลักษณะของการหกล้มก็เกือบจะเหมือนกันคือพลาดตกบันไดบ้าน จึงทำให้คิดได้ว่าเราแค่นอนพัก ขณะนี้ก็เดินได้ดีขึ้นโดยใช้ไม้เท้าช่วยยันเวลาเดิน สมองอาจกระเทือนจำความไม่ได้บ้างในบางครั้งซึ่งมันก็เป็นเรื่องปกติของสูงอายุ

 เรื่องนี้หากจะเล่าคงต้องเล่ากันหลายๆตอนทีเดียว เอาเป็นว่า ขอติดไว้ก่อนว่างๆจะเขียนให้อ่านกัน ผมอยากเล่าให้ฟังแต่มันยาวหน่อยและโหดร้ายกับผมมาก เอาไว้ค่อยๆ เขียนดีกว่า

ผมเป็นคนชอบฟังเพลง เพลงที่ชอบมากที่สุดคือเพลงลูกทุ่งบ้านเรานี่แหละครับ บางทีเพื่อนๆ หลายคนก็แปลกใจว่าทำไมเราจึงได้ชอบลูกทุ่ง เออ..นั่นสิ เพลงมันมีชีวิต ทีวิญญาณซ่อนอยู่ในเพลง มีเนื้อร้องทำนองบ้านๆ ที่ไม่ต้องปีนบันไดฟัง...ว่างๆ ผมมักจะเปิดดูทีวีดูประกวดร้องเพลงลูกทุ่ง เพลิดเพลินดี บางครั้งเห็นพิธีกรพานักร้องซึ่งมีปัญหาด้านสายตา (ตาบอด) ออกมาหน้าเวที ก็เลยอยากแบ่งปันให้พีธีกรฟังนิดหน่อยในฐานะเคยอยู่กับคนพิการทางสายตาอยู่บ่อยๆ

จึงอยากบอกว่า มันมีวิธีหลายที่สามารถนำนักร้องที่พิการออกมาและตัวนักร้องเองก็ไม่ต้องทำภาษากายแปลกๆ เคอะเขิน ....เช่นเวลาเห็นคนพิการทางสายตากำลังจะข้ามถนน เราเห็นคนใจดีวิ่งเข้าไปคว้ามือเพื่อจะนำข้ามถนน ที่ไหนได้ เผอิญคนพิการคนนั้นยังเป็นสาวอยู่ เลยยกไม้เท้าที่ถืออยู่ฟาดไปที่คนใจดีคนนั้น ถามไถ่ก็ทราบว่าเธอเข้าใจผิดคิดว่าเป็นคนร้ายมาฉุดมือ.....

โปรดติดตามตอนต่อไปเร็วๆนี้ ขอบคุณ