Get Adobe Flash player

Visitors Counter

1590093
Today
This Month
31
1037

เดย์วัน #13

เรื่อง วันที่ไม่เคยลืม...

 

โดย ป.ปัญญาชน

 

เสียงหวอรถพยาบาล ดังขี้นหลายๆคัน รวมถึงรถดับเพลิง รถพยาบาล รถตำรวจวิ่งผ่านหน้าบ้านเข้ามาจอดหน้าบ้านลุงเจริญ ซึ่งอายุมากแล้ว ความจริงชาวบ้านก็แปลกใจกันไปตามๆกัน ถามไถ่กันวุ่นวายไปหมด กว่าจะรู้ว่าลุงแกหกล้มหน้ามืดแต่ที่น่าแปลกใจสำหรับผมก็คือ คนเจ็บป่วยเพียงคนเดียว ทำไมต้องยกขบวนหวอ..กันมามากมายขนาดนั้น แต่อีกใจก็ซาบซึ้งบริการของรัฐที่นี่ ที่เห็นชีวิต หนึ่งชีวิตมีความหมายมากมายนี่แหละชาวบ้านกระซิบกันว่า "ที่นี่เขาเห็นคนเป็นคน " ผมหันไปมองตามเสียง พลางนึกในใจว่า "เอ..อะไรของเขานะ เขาเห็นคนเป็นคน "

 

 ด้วยความสงสัย เลยถามกลุ่มที่พูดคุยกันในเรื่องนี้ เขาเล่าให้ฟังว่า "การที่มนุษย์ เห็น มนุษย์ เป็นคน มีศักดิ์ศรี มีคุณค่าเท่ากัน นั่นแหละ เขาเรียกว่า เขาให้สิทธิมนุษย์ชนเท่าเทียมกันอย่างยอดเยี่ยม เรื่องนี้ผมจำพ่อคยสอนว่า "สมัยนี้ ไม่มีใครโง่กว่าใคร อยู่ที่ว่าเขาจะพูดหรือไม่เท่านั้น ที่ไม่พูดไม่ได้แสดงว่าพวกเขาโง่ แต่บางครั้งอาจฉลาดกว่าเพราะเขาตั้งใจฟังเก็บข้อมูลได้มากกว่าคนพูดมากมาย ความรู้ความสามารถไม่ได้วัดที่กระดาษบนข้างฝา ปริญญา สมัยนี้เขาวัดกันด้วยความสามารถและความสำเร็จในสิ่งที่ชอบมากกว่า......

 

ลุงเจริญถูกบุรุษพยาบาล หลายคนช่วยกันเข็นรถพยาบาลเข้าห้องฉุกเฉิน หมอและพยายามต่างก็ทำหน้าของท่านอย่างยิ่มแย้มแจ่มใสโดยไม่ได้รังเกียจว่า ลุงเป็นคนเอเซีย ดูโทรมๆสำหรับผม ถ้าอยู่ประเทศอื่นลุงคงไม่ได้รับการรักษาดูแลขนาดนี้เป็นแน่...

 

หลังจากเสร็จจาการตรวจรักษาวันสองวัน ลุงเจริญก็ถูกส่งไปบ้านพักคนสูงอายุ Nursing home หมายความว่า สถานที่พักประจำที่มีหมอและพยายามอยู่ด้วย

 

หลังจากถูกยกเข็นขึ้นเตียงนอนซึ่งเป็นห้องที่มีสองเตียงคู่กัน ห่างกันพอสมควรเพื่อให้ญาติได้เข้าเยี่ยมได้ ตรงปลายเท้าบนเพดานมีโทรทัศน์อยู่เครื่องหนึ่งซึ่งใช้ร่วมกับคนข้างเตียง ลุงบ่นให้ผมฟังว่า "อะไรของมันวะ อยู่ดีๆก็ล้มป่วยต้องมาอยู่แบบนี้ มันน่าอนาทเหลือเกิน

 

ผมถามว่าแล้วลูกเมียเขาว่ายังไงครับ "มันก็บอกให้มาอยู่ที่นี่ อยู่บ้านไม่ได้หรอก ไม่มีใครว่างทั้งวัน ต้องทำงาน หมอหรือพยาบาลก็ไม่มี มันไม่สะดวกลุงเจริญหันมาสบตา แล้ว พูต่อ"สมัยนี้โลกคงอยู่ในความมืด หรือโลกมืด ลูกหลานถึงมองไม่เห็นแม้แต่ผู้สูงอายุที่เป็นพ่อมันแท้ๆ พวกมันยังทิ้งได้ ให้กูมาอยู่เหมือนติดคุก..ใจเย็นๆครับ ผมจะมาเยี่ยมอีกครับ!!