Get Adobe Flash player

Visitors Counter

1585552
Today
This Month
84
1877

เดย์วัน #12

เรื่องดินระแหงและดอกผักตบ!!

 

โดย..เชิงภู

 

เมื่อหน้าแล้งเยือน อะไรต่อมิอะไรก็ดูแห้งกร้านไปหมด ซุ้มต้นไผ่หน้าบ้านใบไผ่สีน้ำตาลแห้งกรอบปลิวว่อน ฉันไม่ชอบหน้าแล้ง!! เพราะมันไม่สดชื่น ถ้ามีความทุกข์อยู่ในใจคงจะแย่เหมือนกัน เพราะรอบกายไม่มีอะไรสดชื่นพอให้ใจได้ชุ่มฉ่ำ

 

ตื่นเช้ามาพอให้สดชื่นอยู่บ้างเพราะความชื้นจากค่ำคืนยังหลงเหลืออยู่ เมื่อหน้าแล้งมาโดยเฉพาะตอนเช้าฉันชอบนั่งฟังเสียงเจ้านกดุเหว่าร้องขับขาน คนเฒ่าคนแก่บอกว่าเมื่อสิ้นฝนยลยินนกดุเหว่าร้องนั่นหมายความว่าหน้าแล้งมาแล้ว ไม่รู้จะมีใครสังเกตหรือเปล่าสงสัยมีแต่คนบ้านป่าท้องไร่ท้องนาที่ได้ยินเสียงนกดุเหว่า เจ้านกนี้ร้องแปลกมากเสียงร้องของมันจะเหมือนโน้ตดนตรีเลย โด เร มี ฟา ซอล ลา ที โด มันจะค่อยๆร้องเสียงดังขึ้นเรื่อยๆ จนหมดเสียงคล้ายๆเสียงสูงเสียงโดที่ร้องตัวสุดท้าย แล้วมันก็หยุดไป แล้วสักพักค่อยร้องต่อ น่าแปลก..หรือฉันคิดไปเอง!!

 

กลางวันร้อนมากมายย่างกรายออกนอกบ้านไม่ได้เลย พอความร้อนคลายก็ใกล้หมดแสงอาทิตย์ส่อง เย็นย่ำมาเยือน ฉันออกเดินเล่นที่ท้องนาหลังบ้าน ถ้าเป็นหน้าฝนทำไร่ทำนาได้แต่นั่งมอง แต่หน้าแล้งได้เดินย่ำสัมผัสดินแตกระแหง รู้แต่ว่ายามเย็นตากลมทุ่งสดชื่นจริงๆ อาทิตย์ใกล้อัสดง ลมเย็นแผ่วๆ ความขี้เกียจครอบงำเลยเชียวล่ะ!! อยากนั่งเล่นอยู่นั่นแหล่ะ

 

เดินไปเดินมาบนดินนาที่ซังข้าวสีน้ำตาลเกลื่อน บางที่ไม่มีซังข้าว เห็นเปลือกหอยมากมายคงตายเพราะน้ำแห้ง หาสิ่งมีชีวิตในท้องนาไม่ได้เลย ก่อนเดินเข้าบ้านมองเห็นสีม่วงวับแว๊บอยู่ไม่ไกลเลยเดินไปดู ผักตบนั่นเอง!! มันซุกตัวอยู่ในซังข้าว ต้นยังดูเขียวสดชื่น แถมออกดอกสีม่วงให้เห็นอีก จะแล้งอย่างไร ใยเจ้ายังอยู่ได้ล่ะ..เจ้าต้นผักตบ!!

 

ฉันนั่งชื่นชมเจ้าต้นผักตบแสนฉลาด รึว่ามันโชคดีที่บังเอิญเจ้าต้นตอซังข้าวห่อหุ้มช่วยให้ชุ่มชื่นอยู่ แต่อย่างไรก็แล้วมันก็พยายามที่จะเติบโต ไม่ท้อรีบตาย ยังเขียวสดออกดอกม่วงใสไปตามวัฎจักรของมัน ไม่รีบตัดตอนวัฎจักรของตัวเองแม้น้ำไม่เหลือบนพื้นดิน!!

 

ชีวิตในโลกบูดเบี้ยวใบนี้ก็ยังไม่ขาดการแบ่งปันว่ามั้ย? จะแบ่งปันกันโดยบังเอิญเหมือนเจ้าตอซากซังโอบอุ้มผักตบ หรือการแบ่งปันโดยเจตนา ก็เหมือนน้ำที่สร้างความชุ่มฉ่ำให้อีกฝ่ายได้

 

ชีวิตอย่าขาดการช่วยเหลือการแบ่งปันกันนะคะ!!