Get Adobe Flash player

Visitors Counter

1600185
Today
This Month
79
828

เดย์วัน #4

โดย ป.ปัญญาชน

 

ก่อนอื่นขอบ่นหน่อยได้เป่าครับ มันเป็นธรรมดาครับที่คนแก่เอ๊ยไม่ใช่ เค้าเรียกผู้สูงอายุหรือ ผู้อาวุโส น่าน เว้าไปโน้นเลย...

เมื่อคืนหลับไม่รู้เรื่องเลย พอตื่นขึ้นมาแต่เช้า เอ..ทำไมมันเดินเซๆ จริงด้วย คนมีอายุมักจะกะทางไม่ค่อยแม่น เช่น เห็นก้าอี้ตั้งอยู่ข้างหน้า..โธ่แค่นี้เอง...หลับตาเดินก็ได้แต่เดินชนจนได้ แหม เจ็บใจเพราะเจ็บหน้าแข้ง และแทบไม่เชื่อว่าแค่นี้ตัวเองเดินไม่ผ่าน ถึงว่าท่านเด็กที่น่าร๊ากของผมทุกท่าน หากมีผู้หลักผู้ใหญ่ที่คนมีอายุอยู่ด้วย เช่น อากง อาม่า เป็นต้น ต้องพยายามอย่าเอาอะไรขวางทางเดินเด็ดขาด แม้แต่เก้าอี้นั่งเตี้ยๆเล็กๆ หรือบางแห่งแม้แต่พรมยังไม่ยอมใส่เลย เพราะคนมีอายุมักเดินไปเตะถูกเสมอ ไม่รู้ทำไม

เรื่องห้องน้ำก็เหมือนกัน จำเป็นอย่างยิ่งต้องมีราวให้คอยจับเวลาเซหรือ ใส่งกุงเกง เอ๊ย กางเกงน่นะ มันชอบเซถลาเหมือนนกปีกหัก หกล้มมามากต่อมากแล้ว

เคยคิดเหมือนกัน ทำไมไม่คิดทำกางเกงแบบ แบบ พยาบาลสาวใส่กัน ดูมันไม่น่าจะยากลำบากตรงไหนเนาะ

มีใครอ่านอยู่บ้างครับ จะแก้ไขหรือเพิิ่มเติมไหมครับ ก่อนจะเว้าต้่อไป เห็นคุณลุงบ่นมาว่า "ใครว่า ใครเอาแว่นตูไป หาตั้งแต่เช้าแล้ว หาไม่เจอ....

ยิ่งเวลาคนมีอายุุยืนมากๆนังเก้าอี้เข็น เวลาท่านให้เราช่วยพยุงท่านไปนั่งที่อื่นหรือยืน ระวังเน้อ...หากเราไม่ได้ฝึกมา เกิดหกล้ม แขนขากระดูหัก โดน โดนอะราย... โดนฟ้อนดิ!!!!