Get Adobe Flash player

Visitors Counter

1600131
Today
This Month
25
774

อ้อมอกพระคุณ

โดย : ศาสนาจารย์ ดร. วิชาญ ฤทธิ์นิมิต

 

เราทั้งปวงได้รับพระพรครั้งแล้วครั้งเล่าจากความบริบูรณ์แห่งพระคุณของพระ องค์” (ยน.1:16)

เมื่อมองย้อนหลังกลับไปเบื้องหลังในชีวิตของตนเองแล้ว ไม่แคล้วที่ผมจะสัมผัสกับพระคุณของพระเจ้าในทุกๆด้านของชีวิต เหตุนี้เองผมจึงอยากจะสรุปประวัติชีวิตของตนเอง ด้วยคำเทศนาที่แสดงถึงเหตุการณ์ชีวิตตั้งแต่เกิดจนถึงปัจจุบันและอาจกล่าวได้ว่า จนกว่า จะลาจากโลกนี้ไปก็เป็นได้ ผมจึงขอใช้คำเทศนานี้แทนคำลงท้ายเพื่อเป็นการสรุปประสบ การณ์ชีวิตทั้งหมดของผม ดังต่อไปนี้ 

ภาพรวมชีวิตของผมเริ่มต้นโดยพระคุณ ดำเนินไปโดยพระคุณ และจะสิ้นสุดลงก็โดยพระคุณ 

พระคุณเริ่มตั้งแต่ผมยังไม่รู้จักกับพระองค์

ผมเกิดในครอบครัวที่ไม่มีความเชื่อเรื่องพระเจ้า ไม่รู้จักพระเจ้า แม้ว่าพระเจ้าเป็นผู้ ทรงไม่ปรากฎกับตามนุษย์ แต่การสถิตอยู่ของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่นั้น ทรงสำแดงพระ องค์ผ่านสิ่งสารพัดที่พระองค์ทรงสร้างขึ้น แต่มนุษย์หาได้แสวงหาพระองค์ไม่ แต่กลับไปเคารพนับถือ สักการะ บูชาสิ่งที่ตนเองไม่รู้จัก ซ้ำร้ายไปกว่านั้น มนุษย์ยังกราบไหว้บูชาสิ่งที่ มนุษย์ได้สร้างขึ้นมาด้วยสติปัญญา และด้วยมือของตนเอง โดยวัตถุที่ตนหามาเพื่อให้เป็น พระของตนเอง (โรม 1:18-25) 

ชีวิตของผมก็เริ่มต้นในบริบทดังกล่าวเช่นกัน ตั้งแต่ผมจำความได้เวลานั้นคงอายุประมาณสามขวบเห็นจะได้ คุณแม่ก็พาไปวัด ศาลเจ้า และโรงเจ เพื่อจุดธูปจุดเทียนกราบ ไหว้รูปเคารพต่างๆ ตามที่จัดไว้เป็นที่กราบไหว้มนัสการของผู้ศรัทธาทั้งหลาย คุณแม่ของผมก็เป็นหนึ่งในผู้ศรัทธาขาประจำเหล่านั้น ไม่ว่าจะไปที่แห่งหนตำบลใด ศาลเจ้า โรงเจ ท่านก็จะดั้นด้นพาผมเข้าไปนมัสการ ประกอบพิธีต่างๆ หรือบางครั้งก็เผากระดาษยันต์แล้ว ให้ผมดื่มเข้าไปเสมอ ผมจำได้ว่าหลายต่อหลายครั้งขณะที่ดื่มกระดาษที่เผาแล้วมักจะติดคอและคุณแม่ก็จะให้ดื่มมากๆ  

ทุกครั้งแม่จะไม่ลืมขอเครื่องรางของขลังให้ผมห้อยติดตัวเสมอ ครั้งหนึ่งที่ผมยังคงจำได้อย่างชัดเจนก็คือ คุณแม่พาผมเข้าไปศาลเจ้า ที่มีการเข้าทรงเชือดลิ้นตนเองและให้เลือดหนดลงบนศีรษะของผมจำนวนหยดหรือสองหยด ตั้งแต่ผมอายุสามขวบจนถึงประ มาณห้าขวบกว่าๆ แม่พาผมไปยังสถานที่ต่างๆเหล่านี้เป็นประจำ ผมเชื่อแน่ว่า การกระทำ ของคุณแม่ทำไปเพราะรู้เท่าไม่ถึงการณ์ 

พระเจ้าจะทรงโปรดอภัยให้ท่านดังที่พระองค์ใด้ตรัสบนไม้กางเขนว่า “ฝ่ายพระเยซู จึงทรงอธิษฐานว่า 'โอ พระบิดาเจ้าข้า ขอโปรดอภัยโทษเขา เพราะว่าเขาไม่รู้ว่าเขาทำอะไร”( ลก. 23:24) และในขณะเดียวกันพระคุณของพระเจ้าก็ทรงปกป้องคุ้มครองผมซึ่งยังเป็นเด็กอยู่ เพราะพระองค์ทรงมีวัตถุประสงค์อันแน่ชัดในชีวิตผม 

ชีวิตที่สูญเสียรักจากแม่

ประสบการณ์ที่ไม่คิดไม่ฝันได้เกิดขึ้นกับผม ในขณะที่มีอายุประมาณห้าขวบกว่า คุณแม่ได้สิ้นชีวิตลงอย่างกะทันหัน ในขณะที่ท่านอายุแค่ 32 ปีเท่านั้น สำหรับผมแล้ว คุณ แม่เป็นผู้ที่ให้ความมั่นคง ความปลอดภัย ความอบอุ่น ความชื่นชมยินดี ความอิ่มเอมใจ และความรักแก่ผม 

ดังนั้นเมื่อคุณแม่จากไปอย่างรวดเร็วเช่นนั้น ทำให้ชีวิตของผมเหมือนถูกสึนามิซัดผ่านเข้ามาในชีวิต และกวาดล้างทุกสิ่งที่คุณแม่ได้สร้างไว้และมอบให้แก่ผมไปอย่างราบพนาสูญ ไม่มีอะไรเหลืออยู่แม้แต่อย่างเดียว หลังจากคุณแม่จากไปแล้ว ชีวิตของผมก็ไร้กำแพงปกป้องภัยอันตรายต่างๆที่เข้ามาอีกต่อไป ภัยแห่งชีวิตต่างๆได้เริ่มเคลื่อนเข้ามาก่อกวนทำลายทุกด้านในชีวิตทันที...

 

(อ่านต่อฉบับหน้า)

..2017